Drewno sosnowe
drewno drzew iglastych z rodziny sosnowatych; gatunek twardzielowy. Biel szeroki, jasnożółty do jasnobrązowego, twardziel czerwonobrunatna. Słoje wyraźne, promienie rdzeniowe niewidoczne. W drewnie późnym na przekrojach poprzecznym i podłużnym promieniowym widzialne przewody żywiczne w postaci jasnych punktów. Drewno sosnowe ma zapach żywicy. Jest łupliwe, dość miękkie, łatwe w obróbce, trwałe, o średnich właściwościach mechanicznych. Dobrze się barwi, lecz źle poleruje.
Biel dobrze się nasyca.
| Gęstość pozorna d.s. powietrzno suche-| go wynosi 0,52 g/cm3; całkowity skurczobjętościowy
12,4%; wytrzymałość na ściskanie wzdłuż włókien 47, w poprzek włókien 10 MPa;
na rozciąganie wzdłuż włókien 104, w poprzek włókien 3 MPa; na zginanie
statyczne 87 MPa.
Drewno sosnowe stosuje się powszechnie w budownictwie ogólnym i wodnym, w szkutnictwie (poszycie i elementy wzdłużne kadłubów, drzewca), do wyrobu słupów teletechnicznych i energetycznych, obudów górniczych, podkładów kolejowych, sklejka iglasta, obłogów, oklein, do wyrobu mebli (elementy graniakowi oraz podzespoły ramowe i skrzyniowe, szkielety mebli do wbudowania), zabawek, wełny drzewnej, płyt wiórowych i pilśniowych oraz jako surowiec do produkcji papieru, a także do wyrobu stolarki budowlanej (ościeżnice, ramy drzwiowe, skrzydła okienne, podłogi).
