Porady » Poddawanie obciążeniom sklejki
Gdy sklejka liściasta w czasie eksploatacji jest poddawana obciążeniom, oznacza się jeszcze wytrzymałość na rozciąganie lub na zginanie statyczne. Wytrzymałość na rozciąganie oznacza się w trzech kierunkach: równoległym, prostopadłym i pod kątem 45° do kierunku włókien. Próbki skośne bada się w połowie na sucho i w połowie na mokro. Wytrzymałość tych próbek uzależniona jest od jakości sklejenia.
W związku z tym, że badane sklejki mają różną budowę wewnętrzną i wykazują nieraz bardzo zróżnicowane wytrzymałości w różnych kierunkach, dla właściwej oceny należy zsumować średnie wytrzymałości wszystkich rodzajów próbek. Dobra sklejka suchotrwała, brzozowa, klasy B, wykazuje sumę wytrzymałości około 1500 kG/cm2: próbki podłużne 750, poprzeczne 400, skośne suche 200 i skośne moczone 150 kG/cm2. Przy bardzo dobrym drewnie suma wytrzymałości dochodzi do 2000 kG/cm2. Wytrzymałość sklejki sosnowej stanowi 80% a olchowej 70% wytrzymałości brzozowej.
Wytrzymałość na zginanie statyczne oznacza się na próbkach o stałej szerokości i długości zależnej od grubości. Odległość między podporami jest zmienna i zależy od grubości próbki.
