Badanie własności mechanicznych przeprowadza się podobnie, jak to miało miejsce przy oznaczaniu własności fizycznych, tylko na części przed­stawionych do kontroli arkuszy lub płyt. Norma przedmiotowa na sklejkę ogólnego przeznaczenia PN-62/D-97003 przewiduje badanie jakości skle­jenia zarówno w stanie suchym, jak i po moczeniu. W tym celu z pobra­nych do badania arkuszy odcina się pas o szerokości 15 cm. Następnie pas ten dzieli się na kwadraty o boku 15 cm i dalej na próbki do badania ja­kości sklejenia na sucho, na mokro oraz wilgotności.

 

 

Jakość sklejenia określa się przez rozwarstwianie próbki specjalnym dłutem lub nożem. W tym celu wbija się ostrze między obłóg, a środek sklejki i podważa narzędzie aż do oderwania obłogu. W sklejce wielowar­stwowej odrywa się kolejne warstwy. Zależnie od długości oderwanych kawałków obłogów i ilości pozostałych po rozwarstwieniu włókien ocenia się jakość sklejenia zgodnie z ustalonymi wzorcami. Przy ostatecznej oce­nie należy mieć na uwadze własności mechaniczne odrywanego obłogu.